ind spot

(αναφορά)

Τείνει να γίνει η λύση σε όλα τα προβλήματα: λουκέτο στα Πανεπιστήμια.

Το Πανεπιστήμιο Κρήτης έτσι απαντά στους “αμεσοδημοκρατικούς” τύπους που λιμνάζουν στα ελληνικά πανεπιστήμια. Κι αυτό είναι λύση δηλαδή; Το σκεπτικό ποιο είναι; Κλείνει η σχολή, με τον κίνδυνο να χαθεί το εξάμηνο να ελοχεύει => θα πιεστούν οι πολλοί φοιτητές => θα απειλήσουν εκλογικά/συνδικαλιστικά τους αριστερούς “αγωνιστές” => οι αριστεροί θα φοβηθούν και θα αναθεωρήσουν.

Κι εγώ αναρωτιέμαι, τι είναι “οι πολλοί φοιτητές” και οι σπουδές τους; Σάκος του μποξ; Η τακτική αυτή της διοίκησης του Πανεπιστημίου Κρήτης αντιγράφει τις πρακτικές των ίδιων μειοψηφιών, που υποτίθεται προσπαθεί να αντιμετωπίσει.

Κάποια στιγμή οφείλουν όλοι να συνειδητοποιήσουν κάτι προφανές: ζούμε σε μια ευνομούμενη πολιτεία ΚΑΙ η οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια των Πανεπιστημίων (ζητούμενο) δεν σημαίνει κατάργηση των νόμων. Οι κύριοι αυτοί που κάνουν όσα κάνουν δεν είναι υπεράνω κανενός νόμου, ούτε το πανεπιστημιακό άσυλο σημαίνει ατιμωρησία. Αλλά στην Ελλάδα δεν είναι τόσο η άγνοια του προφανούς, αλλά η φοβία στο να ταράξει κάποιος τα νερά και να επαναφέρει τη λογική σε αρρωστημένες καταστάσεις. Αλλά έτσι δε γίνεται: καμία αλλαγή ή μεταρρύθμιση και άρα καμία αναβάθμιση δε μπορεί να συμβεί αν δε ορθώσουν τα Πανεπιστήμια το ανάστημά τους απέναντι στα όποια φασιστοειδή ή λαμόγια επιμένουν να φυτοζωούν σε βάρος τους. Κι αν τόσο πολύ φοβούνται τα δικαστήρια ας κινήσουν τις όποιες εσωτερικές πειθαρχικές διαδικασίες κι ας επιβάλλουν εκεί που πρέπει τις κατάλληλες ποινές.

Αλλά το θέμα είναι σαφές: τα μέλη ΔΕΠ κατά κανόνα “ενοχλούνται” από την κατάσταση μόνο όταν 1. αφορά σε άμεσο βαθμό κάποιο (ιδιωτικό) συμφέρον τους, 2. συμμετέχουν σε σημαντικές θέσεις σε όργανα διοίκησης και είτε προσβάλλονται είτε δε μπορούν να λειτουργήσουν όπως θα ήθελαν (με το 2 ενίοτε να καλεί το 1). Μέχρι τότε είτε σφυρίζουν αδιάφορα, είτε τοποθετούνται “επί της αρχής”, αόριστα, ασαφώς αλλά και ασφαλώς για τη ζαχαρένια τους που σε καμία περίπτωση δεν είναι διατεθειμένοι να χαλάσουν. Άλλωστε όποιος ταράζει τα νερά εκτίθεται και για ορισμένους από αυτούς (το πόσοι είναι αυτοί ας προσπαθήσει να το προσδιορίσει κάποιος άλλος), τα νερά αυτά πολύ πιθανόν να γίνουν τελικά χείμαρροι για τους ίδιους. Η διαφθορά στα ΑΕΙ είναι αποπνικτική.

Το τραγικό είναι ότι ανάμεσα στα λουκέτα, τους φασίστες και τα λαμόγια, υπάρχουν “παραφωνίες” που δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να διατηρήσουν το συνθετικό της “επιστήμης” στους τίτλους των ιδρυμάτων. Κι όταν καταφέρουν κόντρα σε όλους και σε όλα σπουδαία πράγματα, τότε πραγματικά την έχουν ακόμα πιο άσχημα…!

Το λουκέτο στις σχολές από μειοψηφίες τραμπούκων φοιτητών είναι καταχρηστικό και απαράδεκτο.
Το λουκέτο από το ίδιο το Πανεπιστήμιο απέναντι στις μειοψηφίες αυτές είναι εξοργιστικό, γελοίο, απογοητευτικό κι εξίσου απαράδεκτο.

Μη πετάτε το μπαλάκι αλλού: δώστε λύσεις ως οφείλετε.